Nieuws

De Sint Vitus Passie: een synopsis

Sinds een zondagochtend in 1842 moet de karakteristieke Sint Vituskerk in Wetsens het zonder toren doen. Als de predikant vertelt over de laatste krachtsinspanning van Simson, stort de toren van Wetsens in. Is het stom toeval of een wonder dat de toren het begeeft als de preek over krachtbron Simson klinkt in een naar Vitus vernoemde kerk? 176 jaar later komen Simson en Vitus opnieuw samen, dit keer in de Vitus Passie – een moderne vertelling van componist Anne de Bruijn. De Vitus Passie is een reis door het leven, een reis door martelingen en een reis langs levensdoelen. We hopen dat liefde altijd overwint in de strijd tegen geweld.

De Ouverture
De Ouverture brengt de bezoeker thuis in de sfeer van de Sint Vitus Passie. Ooit was de wereld leeg en woest, chaos. Dan steeds meer leven in planten ,dieren en mensen, die op weg gingen de schepping naar de eeuwigheid. Bijzondere mensen, zoals Jezus, Ghandi, Theresa, Mandela die de weg van vrede wilden bewandelen, maar ook Herodes, Nero, Hittler die waanzinnig geweld predikten. Een inleiding in woord en klank, lieflijke melodieën en schrille, geweldadige dissonanten, chaotische atonaliteit. Chaos, geweld, liefde in muzikale gedaante.

Acte I : Simson
In 1842 preekt de predikant in de Vituskerk over Simson. Hoe Simson, in zijn tijd, moordt, sterft, en een spoor van geweld nalaat. De dramatiek in zijn leven is er één van pure kwelling. Hij slacht andere volken af en wordt uiteindelijk zelf afgeslacht. Zijn geheim, zijn haar, zijn uitzonderlijke kracht ontnomen, door de list van een filistijnse vrouw, zogenaamd uit liefde. Hij herinnert zich zijn opdracht om zijn volk in vrijheid te laten leven. Met een laatste krachtsinspanning trekt Simson de pilaren van de tempel van Dagon omver.

Acte II: Vitus – 291
Tegenover het geweld van Simson staat de liefde van Vitus. Verguisd door zijn eigen familie omdat hij als geboren Romein Christen wilde zijn. Vitus moet martelingen doorstaan, maar blijft liefdevol en vol hoop op beter leven voor iedereen. Zo geneest hij zieken en overleeft hij de ergste martelingen. Is zijn leven vergelijkbaar met dat van Jezus, Ghandi, Mandela? Zijn de liefdevolle levenshoudingen van hen de oplossing voor geweld en een voorbeeld voor miljoenen mensen? Zij geven sturing en hoop als geweld hoogtij viert. Liefde en compassie is de oplossing en zal gesteund worden vanuit goddelijkheid.

Acte III: De Toren en op weg wie weet waar naartoe.
Dan, in 1842, als de predikant over het geweld van Simson preekt, begint het te stormen, te regenen en te onweren in Wetsens. De woorden van de predikant worden harder, net als de wind rondom de kerk. Een oerkreet van Simson klinkt. Simson balt zijn vuisten, komt als silhouet tevoorschijn. De toren van de Vituskerk stort in. Opnieuw zijn geweld (Simson) en liefde (Vitus) in het geding gepaard gaande met martelende chaos.

Als de storm is gaan liggen en Simson naar de ravage kijkt, verschijnt Vitus. Hij zingt Simson toe. Geweld en verwoesting zullen er altijd zijn. In tijden dat mensen uit elkaar worden getrokken door een spoor van geweld is geloven in liefde voor elkaar misschien wel de enige optie. Vitus pakt voor de laatste keer de hand van Simson. Simson kijkt bang, gedraagt zich terughoudend, maar pakt de hand aan. Samen lopen Vitus en Simson de Vituskerk uit, naar waar ooit de toren van de Vituskerk stond. Samen zingend en pelgrimerend onderweg.